Gebühren und Abgaben 9 Taxas e contribuziuns Tasse e contributi Taxas da diever periodicas. Calculaziun tenor la valur d’assicuranza dals edifizis. Princip dal chaschunader per il die- ver dals indrizs per auas persas e serenera. – Ina regulaziun, la quala sa basa per taxas periodicas exclusivamain u primarmain sin la valur d’assicuranza dals edifizis, cuntrafa al princip dal chaschunader tenor art. 60a LPA (consid. 2d). – Tar taxas periodicas per la dismessa d’auas persas sto l’autezza da la taxa depender da la quantitad da las auas persas (consid. 2.a, b). – Scadenza dal termin d’adattaziun da tschintg onns te- nor art. 44 LCPA l’onn 2002 (consid. 2c, d). Periodische Benutzungsgebühren. Berechnung nach dem Gebäudeversicherungswert. Verursacherprinzip bei der Benutzung von Abwasser- und Kläranlagen. – Eine Regelung, welche bei periodischen Gebühren ausschliesslich oder primär auf den Gebäudeversicherungswert abstellt, verstösst gegen das Verursacherprinzip gemäss Art. 60a GschG (E.2d). – Bei periodischen Abwasserentsorgungsgebühren muss die Abgabenhöhe eine Abhängigkeit zur Abwasser- menge aufweisen (E.2a, b). – Ablauf der fünfjährigen Anpassungsfrist gemäss Art. 44 KGschG im Jahr 2002 (E.2c, d). Tasse di consumo periodiche. Calcolo secondo il valore dell’assicurazione fabbricati. Principio di causalità per l’utilizzazione della canalizzazione e dell’impianto di depurazione. – Una regola che per la determinazione delle tasse periodiche si basa unicamente o comunque essenzialmente sul valore dell’assicurazione fabbricati viola il principio di causalità giusta l’art. 60a LPAc (cons. 2d). – Per le tasse di consumo periodiche per l’eliminazione delle acque l’importo della tassa deve essere in rela- 107 16
9/16 Gebühren und Abgaben PVG 2011 zione alla quantità di acqua di scarico prodotta (cons. 2a, b). – Scadenza del termine di cinque anni nel 2002 per l’adeguamento giusta l’art. 44 LCPAc (cons. 2c, d). Consideraziuns: 2. a) Dapi il 1. da november 1997 è il princip dal chaschunader fixà en la lescha federala davart la protecziun da las auas (LPA; CS 814.20, art. 3a). Tenor art. 60a da la LPA procuran ils chantuns ch’ils custs per construcziun, administraziun, mantegniment, sanaziun e remplazzament dals indrizs d’auas persas che servan ad intents publics vegnian adossads als chaschunaders tras taxas u autras contribuziuns. La fixaziun da las taxas resguarda surtut: tenor lit. a la qualitad e la quantitad da las auas persas producidas. Tenor la giurisdicziun ston taxas da diever periodicas star en relaziun cun la quantitad da l’aua persa producida. Quai vala en princip era per taxas da colliaziun unicas (sentenzia dal Tribunal federal 2P.343/2005 dals 24 da matg 2005). La lescha chantunala davart la protecziun da las auas (LCPA; DG 815.100; en vigur dapi il 1. d’october 1997) ha fixà questa directiva da la Confederaziun en art. 21 e 22 e surdà a las vischnancas l’incumbensa d’incassar taxas. Tenor art. 44 èn ils decrets communals d’adattar a las novas prescripziuns entaifer tschintg onns suenter l’entrada en vigur da la LCPA, damai fin l’october 2002. b) Tenor art. 18 da la lescha davart contribuziuns e taxas da diever per aquaducts, chanalisaziun e serenera da la vischnanca da X. (approvaziun 1987/1990) vegn la taxa per il diever da la chanalisaziun e da la serenera fixada a basa da la nova valur da la valitaziun da l’assicuranza d’edifizis. Il cussegl da vischnanca fixescha ils detagls en in regulativ spezial. Art. 2 dal regulativ da taxas per il diever ed il mantegniment da la chanalisaziun e da la serenera prevesa che la taxa annuala vegnia fixada en promils, sin fundament da la nova valur da l’assicuranza d’edifizis (approvaziun 1987). c) La Dretgira administrativa dal Grischun è gia s’exprimida areguard la vischnanca da X. en duas sentenzias davart quest tema. En la sentenzia 318/96 ha ella snegà ina violaziun dal princip dal chaschunader. Questa sentenzia pertutga però il temp avant l’entrada en vigur da la lescha davart la protecziun da las auas dal 1997 e perquai na pon ins betg far diever da quella per decider davart la chaussa preschenta. En la PDA 1998 nr. 47 fixescha la Dretgira administrativa ch’il princip dal chaschunader sto 108
9/16 Gebühren und Abgaben PVG 2011 vegnir respectà pir suenter il termin d’adattaziun da tschintg onns tenor art. 44 da la lescha chantunala davart la protecziun da las auas (LCPA). La sentenzia pertutga dentant la situaziun avant la scadenza dal termin transitoric da tschintg onns. En il cas preschent è, cuntrari a la sentenzia da quella giada, il termin transitoric da tschintg onns da la lescha davart la protecziun da las auas scadì dapi l’atun 2002. Per la chaussa en dumonda vala e sto perquai vegnir resguardà il princip dal chaschunader – era sche la vischnanca da X. n’ha anc adina betg stgaffì ina regulaziun communala che correspunda al dretg surordinà (VGU A 02 56/60/64, A 03 114). d) La lescha na pretenda betg che taxas periodicas per la dismessa d’auas persas vegnian calculadas unicamain en proporziun cun la quantitad producida effectivamain; tuttina ston las taxas da diever e la dimensiun dal diever da l’indriz da dismessa star en ina tscherta relaziun. L’autezza da la taxa sto depender da la quantitad da las auas persas, quai che n’excluda però betg ina schematisaziun da quest factur (A 03 114, DTF 129 I 290 cons. 3.2 p. 296 s., DTF 128 I 46 cons. 5b/bb p. 55 s., sentenzia dal Tribunal federal 2P.343/2005 dals 24 da matg 2006). Taxas periodicas per auas persas che sa drizzan exclusivamain tenor la valur d’assicuranza dals edifizis d’in bain immobigliar considerescha il Tribunal federal sco betg cumpatiblas cun art. 60a LCPA (sentenzia dal Tribunal federal 2P.262/2005 dals 9 da favrer 2006, DTF 128 I 46). Ina regulaziun sco quai ch’ella vegn applitgada da la vischnanca da X., la quala sa basa per taxas periodicas exclusivamain u primarmain sin la valur d’assicuranza dals edifizis, cuntrafa damai al princip dal chaschunader. Per la valitaziun da la taxa sto vegnir calculà il diever effectiv dals indrizs per auas persas/serenera. La vischnanca da X. avess stuì crear in tal regulativ dapi l’atun 2002. Sin fundament da la clera reglamentaziun legala na po la Dretgira administrativa betg fixar in ulteriur termin per crear in tal regulativ. Ultra da quai n’accelerass in nov termin era strusch la procedura entaifer la vischnanca. La vischnanca da X. sa gia sin fundament da la reglamentaziun legala ch’ella sto elavurar ina reglamentaziun che resguarda il princip dal chaschunader. L’annullaziun dals quints da taxas contestads en il cas preschent duess esser ina motivaziun suffizienta. Igl è perquai d’approvar il recurs e d’annullar ils quints da taxas contestads. A 10 44/45 Sentenzia dal 1. da favrer 2011 109